chaos vallend
in neerwaartse
anti-dimensie
ver vervreemde zon
steeds feller
verhit op aarde
steeds verder weg
als vriend verwijderd
van de elementen der aarde
samen minder zacht trillend
in natuurlijk samenleven
en ontwricht in hun zoektocht
naar evenwicht
hun noodkreet:
rampen der natuur
alsmaar vaker
verwoestende spiegel
voor menselijk denken
de mens: verloren micro-cosmos
macabere James Ensor weerspiegeling
met vernietigende terugkoppeling
verontwaardigd over de gevolgen
van wat zelf werd veroorzaakt
obsessief gelovend dat groei
zijn rusteloos menszijn verbetert
maar blind in bittere duisternis
verdwaalt in bewusteloze acties
stuurloos in energetische chaos
triest heersend over macro-cosmos
ware identiteit nochtans zo makkelijk
dichtbij dat het niet anders dan
ontzettend moeilijk kan zijn
enkel hoop resonerend
in de frequentie van stilte
trilt zicht tot werkelijkheid
