het was een vreemd bezoek
geen vreemdeling op bezoek
maar een bezoek dat vreemd begon
nadat er afscheid was genomen
het gebeurt niet elke dag
dat op een dag God
de kamer binnen wandelt
met een dringend verzoek
vertel het me
vroeg God:
wat is voor jou op aarde
de zin van het leven?
ik weet niet meer welke taal God sprak
doorgaans spreekt God de taal van stilte
maar de vraag had geen verdere taal
noch vertaling nodig
God nam plaats
gaf mij het woord
ik dacht even God aan te spreken
over de intrede van nucleaire atoomkrachtbommen
en het waarom ervan maar een duivelse blik
legde mij het zwijgen op
ik liet de gedachte ontbinden
waardoor Gods moederlijke stilte
mij als een warme vader verwees
naar de kern van de vraag:
wat is voor jou op deze aarde
het doel van het leven?
geen bombardement valse beschuldigingen
van naar God geprojecteerd zelfbedrog
zullen de vraag naar de essentie
van de zin van het zijn verstoren
een God wordt niet ongeduldig
dus ongeduldig als prikkeldraad
keek ik naar de terugslag
van de ingeslagen vraag:
welke reden heeft voor aardelingen
het leven op aarde?
u moet weten, beste God
begon ik mijn betoog
er zijn namelijk argumenten
die weliswaar worden tegengesproken dat …
weer die duivelse blik,
daar word je stil van
en het is toen ik die stilte in me opnam
dat voor God de missie volbracht was
en hij de kamer intussen verlaten had
dus eigenlijk zijn bezoek begonnen was
(10th Malvoisin question – for C. Meichelbeck)
