vermits het onmogelijk is
om datgene te zijn
dat volgt op
“ik ben…”
stelt zich de vraag
“wat ben ik dan?”
want wat volgt op
“ik ben”
is een geprojecteerd beeld
van wat weldra
niet meer dan
een angst zal zijn
om het te verliezen
en alles wat volgt op
“ik heb”
leidt naast foute identificatie
tot een nog grotere schrik
om het ooit kwijt te raken
waardoor enkel angst
nog hetgeen is dat
“je echt bent”
het antwoord
op de vraag
beperkt zich
tot een volkomen
weten van wat
de vraag inhoudt
een onbeantwoord
zelfsprekend
bewustzijn
