het was een dag
die doorhing
zwaarwichtig neergetrokken
door haar plichten
opgesloten in
opgeëiste verantwoording
een donkere dag
die pas laat ging liggen
in onrust
versuft na het gevecht
met de massa
traagtrekkende aandachtspunten
en dan de luide ademstoot
van een laatavondzucht
zoekend naar afsluiting:
een avondlijk
wederkerende
niet loslatende
vastketening
van verloren
lopende
verlossing
weg ermee!
die ingedeukte droefheid
geef me eerder
jouw licht en
jezelf met
jouw glimlachende siddering
die grijpt en
in mij schijnt
jou uitstraalt
waarin ik me
een weg baan
naar ik weet niet waar
ik wist dat ik erheen wou
maar toen ik er was
wist dat er ik nooit meer weg zou gaan
dit is mijn vlucht
jouw lucht
waarin ik me wil storten
de val
waaruit ik wil opstijgen
mijn verrijzenis uit
de dagelijkse zwaartekracht
mijn nachtelijke verlichting
in jouw aanwezige
levende lichtluchtige
ontucht van zuiverheid
verslind me
verscheur deze dag
breek deze muzikale nacht open
met dat zingend licht van jou
waarnaar mijn hunkerend oor
in overgave luistert
en weet dat het nu veilig
opgeborgen is
in jouw
mijn liefste
laatavondlicht
