geslepen scherpte
in scharnierschakelende
openheid van
verschijnende
lichtschietende
liefde
die ik vastgrijp
in het weten loslaten
en verder vergeten
van alles
dat niet geweten
had moeten geweest zijn
en mij veilig laat ontsnappen
aan alle verstandig geachte
maar verstarde gedachten
stilte
die trilde
tot verstilde
verstomming uit
zichzelf ontsluitende
welluidende ontluistering
gekluisterd in zijn bevrijding
laat mij los
in jouw opsluiting
bevrijd mij
in jouw weten
scheur mij open
in jouw verankering
schreeuw je uit
in mijn zwijgen
en ik verenig mij
in jouw afzondering
waar jouw liefde
warmer dan ooit
mij van veilig ver
tegemoet komt
en stralend zoals witsmeltend
sterrelicht sterft in nachtliefde
