de gedachte
nog 6 maanden
te gaan en dan
wordt het leven
kansloos bij de keel
dichtgeknepen
is wel is waar
maar een denkoefening
hopelijk
toch met meer leven erin
dan aanvankelijk gedacht
wat doe je dan anders
dat je anders niet doet
als er slechts 6 maanden
overleven overblijven?
best lijkt misschien
zo min mogelijk
aan toekomst te denken
te meer omdat er steeds
minder toekomst overblijft
dat is logisch:
naarmate het bestaan
steeds meer naar het niets neigt
verdwijnt iedere neiging
om erover na te denken
noodgedwongen
overleef je
dobberend
op het drijfhout
van nu
enkel hier
en nu
nooit verder leven
dan deze seconde
puur geluk
er vandaag te zijn
