de onrust van zijn denken
deed pijnlijk veel denken
aan zijn relaties met anderen
die richtingloze overdosis aan gedachten leek ook
verdacht veel op het overdadig gedoe van daden
dat hem immer deed duizelen van zijn hongerige agenda
een bewusteloos ingepland
spoorloos genieten
geurloos badend in stank
die ziekelijke parfum van wellness
de koele afwezigheid van een verhoopte liefkozing
of warme aanrakende streling was een spiegel, genadeloos
het gebrek aan liefde in zichzelf weerschijnend
de groeven in zijn machteloos gezicht
begroeven de spiedende spanning
van in zichzelf verloren evenwicht
de steeds ontglippende controle
ontwrichtte zijn dwingende drang
tot controle in een totale nederlaag
tot aan zijn ontvreemde ontreddering,
maar
na zichzelf te hebben verslagen
restte enkel nog de ontbinding
van zijn ego en de heropleving
van geluk
in een bevrijdende
introversie
waar tijd
en stilte
op hun beurt
de tijd verliezen
in een energie die zo bewust
vervult is van zichzelf
dat ware identiteit
er tot leven komt
en vrede in zichzelf
een bestaan vindt
waar vertraging steeds sneller
na een kort bezoekje
terug wegvlucht
maar terugkomt
en gaat liggen
