reizend doorheen
inwendige uitbreiding
van zelfontmoeting
glimlachend in een gloed
van zacht stil zijn
deinend fluisterend
tot ik mijzelf aanhoor
in harmonie
met een cosmos
die opgevouwd
ineengeplooid
vervloeid in zichzelf
mijzelf uitstraalt
in oplichtend
vibrerend geluk
in die hemelse staat
van zelfontbinding
beleef ik
mijn samengevat kernpunt
van identiteit
die enige spaarzame
seconde
waarin het moment
vergeet om tijd te zijn
en daardoor oneindig blijft
