UIT GELUID TREDEN

drukdoende dramamakers
kan ze gadeslaan
en met gewoonweg
een minzame glimlach
van hun gewichtigheid ontslaan

het hele vertoon
dat ze menen
zich te moeten aanmeten
is ontbonden
in één oogopslag

de druktemakers zelf
hebben het nochtans
nooit bewust in hun vizier
want verdere minachting
zit verborgen
in haar peilloze diepte
waardoor je ook nooit zeker weet
of het wel echt misprijzen is

mogelijks is haar blik
slechts lichte spot
een louter verongelijkt
nochtans vermakelijk neerkijken
op de zichzelf verheerlijkende
uitvergroting van geluid
van leegte om haar heen

haar ogen
die in hun lichtpunten
je met wijze vrolijkheid
kunnen aanraken
maken je wel warm binnenin
maar toch nooit zonder enige vertwijfeling
over de ware denkpatronen
die ze in de ziel verborgen houden

ze zit stil
reduceert de wereld
met één vonk
tot een hoopje rusteloos gedonder
legt beide handen boven elkaar
en laat de stilte zingen
in de eenvoud
van haar kosmos
in harmonie met zichzelf

waardoor het hele gedoe erom heen
kansloos tot zwijgen komt

want ze kan in haar hoofd
het geluid
van buiten uit
simpelweg afzetten

dat moet je kunnen

ondertussen leest ze geamuseerd
een damesblad met kleurige prentjes erin
en dagdagelijkse verhalen over het leven
van liefde en geluk of verdriet door tegenslag
en dit met commentaren van experten erbij
over hoe het allemaal aanvoelt
of hoort doorvoeld te worden
mocht het niet conform de normen
van juiste gevoelens doorleefd zijn geweest
en een andere beleving
dus tot aanbeveling strekt

diep kan oppervlakte nooit zijn
vindt ze
dat spreekt voor zich
en is de natuurlijke gang van zaken

terwijl ze rustig verder leest
en luistert hoe ze
als ze wilt
geluid niet kan horen