doelloos bewegend
aan het uiteinde
van haar draaiwiel
is de tijd zich niet bewust
van de cycli
die het roteert
doorheen haar
eindeloos bestaan
enkel de kern
van het wiel
kan de tijd
die er omheen cirkelt
tot leven brengen
door zich centraal
bewust te zijn
van zijn eeuwige stilstand
de vormgeving van tijd
die in tevredenheid
draait omheen haar as
is de invulling
van interne stilte
met liefdevolle aanwezigheid
het stille bewust zijn
in tijden van geluk
dus
van tijden in een as
van geluk verankerd
